Bijdrage Actu­a­li­satie bodem­beleid inzake PFAS


13 april 2022

Dank voor dit stuk. Heel fijn om een keer over PFAS en bodemvervuiling te kunnen spreken. In 2019 stelde mijn fractie al vragen over dit onderwerp en sindsdien is er ook meer bekend geworden over PFAS. Wij zijn dan ook blij met het onderzoek van Lievense.

PFAS. Voor veel mensen geen bekend onderwerp. Het is eigenlijk een verzamelnaam voor bijna 5000 chemische stoffen die in veel dagelijkse voorwerpen voorkomen. Net als plastic en asbest, werd het ooit onthaald als wondermiddel. En net als plastic en asbest, weten we inmiddels hoe schadelijk deze stoffen zijn. Het RIVM benadrukt daarom ook hoe belangrijk het is dat de overheid er ook aan werkt om het contact met deze stoffen zoveel als mogelijk terug te dringen.

Daarom roept dit stuk bij mijn fractie een aantal vragen op. Dit stuk lijkt er niet op gericht te zijn om de bodemkwaliteit te verbeteren, maar meer om de kosten van de bouw binnen de perken te houden. Dat zou wat de Partij voor de Dieren betreft niet het uitgangspunt moeten zijn. Dit strookt ook niet met het advies van het RIVM om het contact met deze stoffen terug te dringen. Kan de wethouder uitleggen of het doel van dit stuk nou is om zo goedkoop mogelijk te kunnen blijven bouwen, of het serieus nemen van de risico’s voor de volksgezondheid en milieu?

We lezen in het stuk dat ‘De gemeten waarden geen risico vormen voor gezondheid en milieu’. Een merkwaardige uitspraak, omdat nog lang niet van alle duizenden soorten PFAS duidelijk is wat de langetermijneffecten op de gezondheid zijn. Ook het feit dat meerdere PFAS cumulatief zijn en zich dus blijven ophopen in de natuur en in het lichaam zonder ooit te worden afgebroken. Kan de wethouder uiteenzetten wat de consequenties zijn voor de veiligheidsnormen, als de cumulatieve effecten van blootstelling aan PFAS niet worden meegenomen? Vanuit het voorzorgsbeginsel zou men mogen verwachten dat de gemeente zich zou inzetten om de bodemkwaliteit te verbeteren, en zo haar inwoners minder bloot te stellen aan PFAS. Dat er in de maattabellen dus een kolom met ‘overige PFAS’ staat, betekent niet dat dat een onveranderlijk gegeven is. Dit is namelijk een verzamelterm voor duizenden chemische stoffen waarvan nog lang niet alles bekend is.

De Partij voor de Dieren vindt het daarom zeer onverstandig om Den Haag als 1 zone te beschouwen wat bodemkwaliteit betreft. Dit zou inhouden dat als grond binnen Den Haag verplaatst wordt, er geen bodemonderzoek meer hoeft plaats te vinden. Zo kan vervuilde bodem zich makkelijk verplaatsen. Het feit dat een uitzondering wordt gemaakt voor locaties waar wij ons drinkwater vandaan halen, laat zien dat we iets voorzichtiger zijn met onze eigen gezondheid, maar hoe zit het met het drinkwater een de leefomgeving van dieren? Is het water in het slootje waar onze honden een slok uit nemen veilig? En de meertjes waar we kinderen in laten zwemmen?

Voorzitter, wat de Partij voor de Dieren betreft, is het onwenselijk om dit probleem statistisch te benaderen en Den haag als 1 zone te beschouwen. Ook kunnen wij ons niet aansluiten bij het uitgangspunt dat de gemeten waarden voor PFAS in Den Haag geen risico vormen voor gezondheid en milieu. Daarvoor is er gewoon nog niet genoeg bekend over dit onderwerp.