Bijdrage verkoop Eneco aan Mitsu­bishi


Raad

16 januari 2020

Voorzitter,

Het zal u niet verbazen; de Partij voor de Dieren is tegen het slachten van de kip met de gouden eieren.

Eneco levert veel dividend op en met Eneco in handen hebben we grip op een duurzame toekomst. Dit gooien we weg met de verkoop. En dan verkopen we Eneco ook nog aan een fossiele reus die vooral bezig is de wereld slechter achter te laten; met kolencentrales, kerncentrales of het leegvissen van oceanen. Het is dus een moreel dubieus bedrijf dat nu ons publieke Eneco wil kopen.

Voorzitter, wat ook aan Mitsubishi kleeft, zijn hun oorlogsmisdaden. De oorlog is al bijna 75 jaar geleden afgelopen, maar dit bedrijf heeft nooit zijn excuses aan Nederlanders aangeboden voor wat zij hen hebben aangedaan in hun werkkampen. Wel heeft ze dit vijf jaar geleden richting Amerikanen en Chinezen gedaan. Als we als stad van vrede en recht deze naam en onze grote Indische gemeenschap serieus nemen, dan zouden we nu excuses moeten eisen.

Voorzitter, voor veel mensen is dit onderwerp waarschijnlijk nieuw, maar als kleinzoon van een krijgsgevangene is dat anders. Mijn opa moest ‘werken’ voor de Japanners tijdens de Tweede Wereldoorlog wat in feite gelijkstond aan slavenarbeid. 22 uur per dag werken, geen voedsel of medicijnen krijgen en in elkaar geslagen worden; het hoorde er allemaal bij. Uiteindelijk eindigde de trektocht via de Birmaspoorlijn in Japan. Gedurende mijn opa’s leven heeft Japan nooit excuses aangeboden. Wel zei hij altijd, net als vele krijgsgevangenen, ‘koop nooit Mitsubishi, want dat waren de grootste schurken’. Ik zou u aanraden om het Follow the money artikel hierover te lezen. Het zou mooi zijn als Den Haag nu het moment grijpt om Mitsubishi tot excuses te bewegen. Vandaar de volgende motie:

Verzoekt het college:

  • Mitsubishi, mede namens de gemeenteraad van Den Haag, te verzoeken om excuses aan te bieden aan de (nabestaanden van) Nederlandse krijgsgevangenen bij de verkoop van Eneco;
  • ook te verzoeken dat Mitsubishi de (nabestaanden van de) slachtoffers compenseert voor het leed dat zij hebben doorstaan.

75 jaar na het eind van de Tweede Wereldoorlog is het nu hoog tijd voor excuses.

Dank u wel