Nicole Dick


18 - Groente- en Fruit­markt

Nicole (24) is actief lid van jongerenvereniging PINK en kan enorm slecht tegen onrecht. Zij is altijd gedreven om te begrijpen waarom dingen zijn zoals ze zijn. De wereld en het systeem waar we in leven is één groot ecosysteem en dat moeten we koesteren.

Waarom stem jij Partij voor de Dieren?
Ik ben begonnen binnen de jongerenorganisatie, PINK. Zo ben ik – door middel van een duo-lidmaatschap – ook bekend geraakt met de Partij voor de Dieren. Ik leerde over de planeet-brede visie op de lange termijn, waarbij verder wordt gekeken dan alleen de mens. Dat is iets wat je bij geen andere partij ziet, hoe groen ze zich ook proberen te profileren.

Wat is voor jou persoonlijk de reden dat je politiek actief wil worden?
Ik zie de lokale politiek als een middel om zowel concrete dingen gedaan te krijgen, als het bewustzijn omtrent de problemen die er tegenwoordig spelen op het gebied van dier, natuur en milieu te vergroten. Niet alleen praten over de problemen, maar ook oplossingsgericht denken – wat kunnen we doen om dit te veranderen?

Wat is jouw binding met Den Haag?
Ik woon nu ongeveer een jaar in Den Haag. De stad leeft. Ik houd van de gezelligheid van de binnenstad, de natuur die in de omgeving te vinden is en de levendigheid van de wijk. Mijn beleving van een stad is heel gevoelsmatig, en Den Haag voelt goed.

Als de PvdD de grootste zou worden in Den Haag, wat zou je als eerste veranderen?
Ik zou contact zoeken met de mensen om te kijken waar zij de mogelijkheden zien in de stad voor meer groen en meer verbinding met elkaar. Niemand kent de stad en haar behoeften beter dan inwoners. Een plan samen met inwoners is altijd beter dan een plan alleen vanuit de gemeente.

Wat voor veranderingen zou jij in jouw wijk willen zien?
Je ziet als je over straat loopt veel mensen met elkaar in contact komen. Hier moet meer ruimte voor zijn, en dat kan ideaal gecombineerd worden met meer groen. Groene ontmoetingsplekken om de duurzaamheid van de wijk in de breedste zin van het woord te verbeteren. Hier kan dan meteen het verbeteren van de verkeerssituatie in worden meegenomen.

Hoe vertalen jouw PvdD idealen zich naar jouw dagelijks leven?
Ik leef plantaardig, doe mijn best om zo min mogelijk te kopen en wanneer ik dingen koop, dat dit zo duurzaam mogelijk is. Ik geef mensen in mijn omgeving het liefste ervaringen cadeau in plaats van spullen – een dagje uit met zijn allen is minstens zo veel waard.

In je eentje kan je de wereld niet redden, maar je kan wel de handen ineen slaan met gelijkgestemden en mensen die beter weten wat ze aan het doen zijn, zoals binnen de Partij voor de Dieren.

Toen ik 17 jaar was, stapte ik met knikkende knieën naar mijn ouders om ze te vertellen dat ik vegetariër wilde worden. Via receptenvideo’s op YouTube kwam ik bij een aantal kanalen terecht, die uitlegden wat er allemaal aan leed achter een stuk vlees en een plak kaas zit. Ik kon het niet langer naar mezelf verantwoorden. Mijn ouders waren meteen bezorgd, want zij wilden toch wel nog gewoon hun stukje vlees eten. Ik voelde me alleen in mijn beslissing en ben lid geworden van de jongerenorganisatie, PINK, in de hoop gelijkgestemden te vinden. En heb ik dat gevonden.

Via PINK kwam ik bij de Partij voor de Dieren terecht en leerde ik zo veel meer: over klimaatverandering, over inclusiviteit, over onrecht tegen dier en mens, maar ook over de verschillende manieren om daar iets tegen te doen en de verschillende organisaties, die zich daarmee bezig houden. En hoe ik het beste mijn steentje bij kon en kan dragen. Zo heb ik mijn ouders ondertussen zo ver dat ze ook best mee willen naar plantaardige restaurants.

~~

Ik ben opgegroeid met veel huisdieren – achteraf gezien niet de meest diervriendelijke situatie, maar daar was ik me destijds nog niet bewust van. Ik vond het heerlijk om tegen ze te praten en te zien hoe ze hun gang gingen. Dankzij deze interacties en observaties, heb ik veel over dieren geleerd – ik zag hoe ze hun eigen persoonlijkheid hadden, hoe ze met de mensen en dieren om hen heen en met elkaar communiceerden. Dieren in nood of pijn wilde ik graag helpen, ook al wist ik niet altijd hoe.

Het heeft een tijd geduurd, maar uiteindelijk heb ik ook de connectie in mijn hoofd gemaakt tussen de dieren waar ik zo veel mee heb en waar ik zo veel steun uit haalde (dieren hebben een rustgevende werking op me), en de producten die ik consumeer. In mijn zoektocht naar meer informatie over de rol van dieren en meer gelijkgestemden, ben ik steeds bewuster geworden van al het (onnodige) onrecht en leed in de wereld. Tegelijkertijd heb ik ook steeds meer geleerd over de mogelijkheden die er zijn om daar iets tegen te doen. In je eentje kan je de wereld niet redden, maar je kan wel de handen ineen slaan met gelijkgestemden en mensen die beter weten wat ze aan het doen zijn, zoals binnen de Partij voor de Dieren.

Ik kan enorm slecht tegen onrecht en ben altijd gedreven om te begrijpen waarom dingen zijn zoals ze zijn. De wereld en het systeem waar we in leven is één groot ecosysteem en dat moeten we koesteren. Daaruit volgt – voor mij niet meer dan logisch – dat we respect moeten hebben voor dier en natuur, want zij hebben net zo veel waarde als wij menselijke dieren.